Tango Geceleri

“Adım adım gelen ölüm çekiyor insanı, yaşam kadar. İşte sanıyorum bu nedenle gelip yeniden televizyonun başına oturmuş olmalıyım. Kendimden utanıyorum ama bunu belli etmemeye çalışıyorum.

…

Öğüt ve komut istemiyorum artık. Öğütlere kendi mus­luklarımı kapatıyorum. Sular da kesik. Öğütleri herkes kendine saklasın.

…

Düşünme düşle ve düşmekle ilişkili. Birbirine yakın ve aynı kökten gelen sözcükler ve eylemler. Yani özgürce düşünürken ve o düşünü kurarken, DGM’ye düşebilir insan, hem de tepetaklak.”

“Tango Geceleri” Orhan Duru’nun öykü tadında yazılmış denemelerini bir araya getiriyor. Duru en ciddi sandı­ğımız meselelere bile hince yaklaşıyor, onları muzip bir prizmadan geçiriyor. Böylece bize bir kez daha şunu gösteriyor: En ciddi meselenin bile yakalanabileceği muzip bir yanı vardır.