Haushofer’den muhteşem, büyüleyici, usta işi iki novella.

Marlen Haushofer’in ayırt edici özelliği, görünüşte yalın bir dille, insanın içine işleyen keskin gözlemler yapabilmesidir. Bir ailedeki güç yapılarının ve savaşlarının hararetli, gerçekçi bir dille betimlendiği, başarısız bir ilişkinin acımasız bir dökümü olan Stella’yı Öldürüyoruz’da da durum böyledir…

Ondan aşağı kalır yanı olmayan Beşinci Yaş’ta yazar bir yıl boyunca yaşanan olayları büyükannesiyle büyükbabasının dağlardaki çiftliğinde büyüyen dört yaşındaki Marili’nin gözünden anlatır. Burada Marili’nin zamansızlığı ve kaygısızlığının ardında soğuk, sert gerçeklik de gün yüzüne çıkar ve küçük kız hayatın olumsuz yönleriyle ilk kez şaşkınlık içinde karşı karşıya gelmek zorunda kalır…

Ben yalnızım, Richard hafta sonunu geçirmek için çocuklarla annesine gitti, hizmetçiye de gelmemesini söyledim. Elbette Richard beni de çağırdı ama nasıl olsa hayır diyeceğimi bildiği için. Benim varlığım onu ve Annette’yi rahatsız etmekten başka bir işe yaramazdı. Zaten ben de nihayet yalnız kalmak istiyordum.

Bir kadın tarafından yazılmış, bir erkek olarak varoluşumu ve davranışlarımı bu metinden daha esaslı sorgulayan bir edebiyat eserine rastlamadım. Onu (Marlen Haushofer’i) hiç tereddütsüz Ingeborg Bachmann, Christa Wolf düzeyinde bir sanatçı olarak görüyorum.
Otto F. Walter