Margit Schreiner otobiyografik romanlarının ilki olan Baba. Anne. Çocuk. Savaş İlanları’ndan sonra ikincisi Anneler. Babalar. Erkekler. Sınıf Savaşları’nda ergenlik dönemindeki Margit’i lafı çok uzatmadan, büyük bir empatiyle hatırlıyor:

Genç Margit ortaöğretime başlar, yeni arkadaşlar edinir, flörtü olur, cinsellikle tanışır; 68 Gençlik Hareketi’nin Batı dünyasını etkilediği o dönemde Linz’te faal solcu üniversite öğrencilerinin takıldığı kafeye gitmeye başlamasıyla politikleşir: Kapital çalışma grubuna katılır, kadının özgürleşmesi hakkında konuşur, annesiyle babasını kapitalizmdeki rolleri konusunda aydınlatmaya çalışır…

68 Hareketi’nin sloganı ‘özel olan her şey politiktir’ benim durumuma tastamam uyuyor gibiydi. Bir anda gözümün önündeki perde kalktı: Babam annemle, annemin kendi işgücünü babamın işgücünün yeniden üretimini sağlamak amacıyla babama sunması için evlenmişti. Bunun için babamın da annemi besleyerek annemin işgücünün devamlılığını sağlaması gerekiyordu. Ama buna daha sonra döneriz…