"Bu Yeni Dünya hayalinde çocuksu bir deha var... Amerika; tuhaf bir
kitap."
-Thomas Mann
On altı yaşında bir hizmetçi tarafından baştan çıkarılma
skandalını örtbas etmek üzere ebeveyni tarafından
Amerika`ya yollanan Alman Karl Rossmann, bu deneyimi
özgürlükler ülkesine kaçış değil, bir ceza olarak
algılamaktadır; gemisi New York limanına girerken
Rossmann`ın Özgürlük Heykeli`ni görmesi ve tanrıçanın
elindeki meşaleyi bir kılıç sanması da bu yüzdendir. Genç
adam bu algısını çoğu zaman boşa çıkarmayacak şekilde,
henüz karaya adım atmadan kendini absürd bir olaylar
silsilesi içinde bularak oradan oraya savrulacak ve türlü
türlü maceraya atılacaktır.
Kafka`nın yazmaya başladığı ilk roman olmasına rağmen
tamamlamadığı Amerika, Kafkaesk olarak bildiğimiz tarzının
ilk işaretlerini taşır; gariplikler ve korkunçluklar gelişigüzel
şekilde gündelik hayatı sekteye uğratırken, sıradan
insanların kaderleri esrarengiz bir yola girer. Ancak
Kafka`nın Amerika`daki başkahramanı ve başkurbanı
Rossmann`ı daima baştan çıkarılan ve suistimale uğrayan
biri olarak tasarlaması, daha bilindik hikâyelerinde
rastlanan tekinsiz semboller yerine daha hareketli bir anlatı
yakalaması yazarın kendi gençliğinden gelen masumiyete
bağlanabilir; hatta Klaus Mann, Karl Rossmann`ı Kafka`nın
en masum yaratımı, en sevdiği hayali, belki de vârisi olarak
niteler.