Smail, Mutsuzluğun Kökenleri’nde sınıfsal bariyerlerin
aşılamazlığını izaha girişiyor. Doğumdan itibaren kendilerini
yetersiz görmesi tembihlenmiş insanlar için para ve itibar
kazanmak, hayatlarının ilk aşamalarında kazandıkları
(kendilerinin ya da başkalarının gözündeki) bu ilkel
değersizlik hissini nadiren giderebiliyor. “Ait olduğu” sosyal
çevrenin dışına çıkan biri daima korku ve paniğe boğulma
tehlikesiyle yaşıyor: “Yalıtılmış, koparılmış, düşmanca bir
alanla çevrilmiş biçimde, birden bağlantısız, istikrarsız, sizi
dik veya sabit tutacak her şeyden yoksun kalırsınız; baş
döndürücü, mide bulandırıcı bir gerçekdışılık sizi ele geçirir;
tam bir kimlik kaybı, mutlak bir sahtekarlık duygusu ile
tehdit edilirsiniz; şu anda, burada olmaya, bu bedende
yaşamaya, bu şekilde giyinmeye hakkınız yoktur; siz bir
hiçsinizdir ve ‘hiç’ kelimenin tam anlamıyla dönüşmek üzere
olduğunuz şeydir.” – Mark Fisher, Kapitalist Gerçekçilik’in
yazarı
Psikoloji dünyasında alışık olunanlar dışında bir bakış
açısıyla, insanların mutsuzluklarının temelinde yatan
sebepleri ortaya koyan David Smail, bu eserinde
psikoterapinin yanılgılarını ve insana dair daha gerçekçi bir
anlayışa ulaşmanın yollarını inceliyor. İçinde yaşadığımız
çağın getirdiği baskılar ve mutsuzlukların ardında yatan güç
ilişkileri ve toplumsal etkileri gözler önüne seriyor ve bu çığ
gibi büyüyen mutsuzluk dalgasının anlamını kavramaya
çalışan okuyuculara ve profesyonellere yeni bir işaret ateşi
yakıyor.