Bilgin Adalı`nın ilkokula başlamadan önce Antalya`yagöçtükleri iki yılı anlattığı Kaledibi Sokağı sıcacık bir aile vebüyüme hikâyesi aslında. 1949-1950 yıllarına odaklanankitap, ileride yazar olacak bir çocuğun gözünden hayata dairgözlemlerini paylaşırken, o dönemin çocukluğuna da aynatutuyor. Yer yer hüzünlü, yer yer güldüren, bir soluktaokunacak bir metin."Kaledibi Sokak, bir sırası eski evlerden, bir sırası üç adamboyunda taşlardan örülmüş bir setten -eski bir kale duvarıydı buset- oluşan daracık bir sokaktı. Sokağın alt yanına dizili evlerinduvarlarının dibinde, Antalya`nın en sıcak gününde bile serinsuyun hoş bir şırıltıyla aktığı küçücük bir ark uzanırdı. Hemen herevin önünde küçük bir bahçe ya da avlu vardı. Avlulardakihavuzlar bu arktan gelen suyla doldurulurdu. Kullanma suyu, busudan sağlanırdı.Küçük tahta parçalarınıbu arktaki suda kayık niyetineyüzdürdüğümü gören bitişik komşumuz Ahmet Kaptan`ın ortancaoğlu Nuri, bir gün bana çam kabuğundan bir kayık yaptı.Ortasında direği, direğe bağlı bir bez parçasından yelkeni, direğintepesinde küçücük bir bayrağı bile vardı. Arkın suyu içinde çamkabuğundan teknemi yönlendirirken, kendimi gerçek bir kaptangibi hissederdim."