Aslıhan şansıyla kıskanılan kadınlardandı. Güzeldi, başarılıydı, akşamları işten geldiğinde KızKulesi`nin ışıklarını izleyerek hayallere daldığı harika bir evi vardı. Kafasına koyduğu çoğu şeyibaşarıyor, yaşamını âdeta sihirli bir değnekle yönetiyordu. Özgürlüğüne düşkündü, bir şeyebağlanmamak için eve kedi bile almaz, dostlarına sık sık, "Hayatımda hiçbir şey benim içinvazgeçilmez olmasın," derdi. Mesnevi`si, spiritüel kitapları, spor tutkusu, görüştüğü az sayıdaarkadaşı ve vazgeçemediği seyahatleri... Ancak tüm bunlar onun dışarıdan bakınca gıpta ile izlenenhayatının sadece bir sahnesiydi. Perde kapandığında yaralı çocukluğundan, aşk ve ölümlerdendeneyimledikleri gün gelip onu sarsacak, Aslıhan bir ilkbahar sabahında kendini keşfediş serüveninesürüklenecekti."Korkuların inandıklarından fazlaysabu hayat oyununu kaybedersin."Aslıhan Yıldırım iskambil destesinden yapılmış bir kule gibi önce devirip sonra yeniden inşa ettiğiyaşam öyküsünü çarpıcı bir dürüstlükle anlatıyor. Hayat Oyunu, genç bir kadının yaşamın gerçekanlamına dair saptamalarıyla hem hüzünlü hem de eğlenceli bir roman.