Günümüzün biyoteknolojik ve genetik gelişmeleri, insan doğasınıngeleceğine ilişkin pek çok tartışmayı beraberinde getiriyor. Bugelişmelerin felsefi, etik ve siyasal sonuçlarını ele alan Habermas`ınyönelttiği en çarpıcı soruların başında, insanın tasarımcısının yüce birvarlık değil, yine bir insan olmasının, insanın kendini tanıyıp bilmesiaçısından nasıl bir sonuç doğuracağı geliyor.Pratik felsefenin adalet kuramları tartışmaları içinde tıkanmasınıeleştirip, ahlakın "tür etiksel" bir anlayış içinde ele alınması gerektiğinisavunan Habermas, doğal yollardan büyüyüp gelişen ile insan elindençıkarak var olan insan doğasına ilişkin son derece çarpıcı akılyürütmelere yer verirken, insan doğasının araçsallaştırılmasına karşıçıkıyor, biyoteknolojik tasarıma dayalı insan yaşamı modelinin aczinigözler önüne seriyor ve çağımıza uygun bir "kendi olma imkânı"nınhangi felsefi ve etik temeller üzerine oturması gerektiğini sorguluyor.