Yaralı ağaçların, kirlenen bulutların, gözü çıkarılan kedilerin, evine dönemeyen kemiklerin,yer değiştiren mevsimlerin,adsız sokakların, olamamış aşkların, sonsuz yalnızlıklarla çevrelenmiş insanların, çöle dönenhayatların ve dağılmış bir zamanın da bekleyişinin şarkısıdır artık dillerdeki. Aramanıngiderek evin yolunu kaybetmeye, kurtların, çakalların, avcı köpeklerin ayak izlerini takipetmeye ve gitmenin dönmeye evrildiği bir labirent. Bekleyişin Şarkısı, insanın yaşamıkendi girdabına çekmesinin incelikli anlatısı.İlk romanı Mevsim Yas ile acının kendi dilini yarattığı coğrafyanın resmini cesaretle çizenMehtap Ceyran, yine bir yaranın kabuğunu kaldırıyor. Bu bir arayış, bekleyiş, onarılmazyokluk ve sonsuz bir merhamet romanı."Çağına yokluk veren bir süzgeçten süzülüp geliyordu her şey. Gözümde görüntüler beliripkayboluyordu. Dilsiz ağızlar, sözcüksüz diller görüyordum. Her şeyin üzerinde bir yorgunluk.Hiçbir şeybu dünyada olmanın yalnızlığını gidermiyordu...Sarsılmaz bekleyişimiz kaybolup giden zamanın izleriyle doluydu. Şarkımız sürüyordu."