Hikaye, Atsız`ın sanatında en az yer bulan bölümdür. Ömrü boyunca sadece beş hikaye yazmıştır. Onların da dördünü 1931 yılında yayımlamıştır. 1941`de yazdığı beşinci hikaye ise ancak 1966 yılında yayımlanır. Teşhis (kişileştirme) sanatının kullanılmasına varacak derecede tabiata ve tabiat unsurlarına yer verilmesi, Atsız`ın beş hikayesinin de ortak tarafını teşkil eder. Özellikle ay ve fırtınanın Atsız`ın edebî eserlerinde özel ve ağırlıklı bir yere sahip olduğunu söyleyebiliriz. Ben hikâyeleri defalarca okudum. Her okuyuşumda farklı bir taraf buldum ve farklı bir tat aldım. Okuyucuların da, Atsız`ın ilk kalem denemeleri olan hikayeleri farklı tarzda değerlendirecekleri muhakkaktır. Fakat ne olursa olsun beş hikayede de Atsız vardır.