Gizem`in genç yaşına rağmen mutsuzluğun dibini göstermiştir hayat ona... Ancak duygusal olduğu kadar inatçıdır; Kars`tan geldiği bu koca şehir İstanbul`da işsiz de aşksız da kalmış ama pes etmemiştir. "Ben böyle dünyanın cenazesine bile gitmem," derken, rujunu da sürer tiryaki çayını da içer. Belki onun da sadece kafası karışıktır; çoğu kadın gibi.İlk kez Moda Çay Bahçesi`nde buluştuğu Faruk, parfümü "dandik" olsa da iyidir, hoştur, adam gibi adamdır, ama Gizem de bir o kadar "hayta"dır. Derdi "sevmek mi sevilmek mi" bilemez.Gizem bu erkekle birlikte yeni bir yaşama ufacık bir adım atacak mıdır? Yoksa çok sevdiği Kazım Koyuncu`nun bir şarkısındaki gibi "Ayak izim kalmadan gidiyorum!" mu diyecektir?