İnsan... İnsan arayış demektir. Yolcu demektir... "Çokluğunu" bulmak için "yokluğunu" arar bu hayat yolculuğunda... Ve o, tüm hayatı boyunca hayallerini dışarıda zannederken karşılaştığı acılarda da aldığı yaralarda da başka bir istikamete değil aslında hakiki kendine, "öz"üne yolculuk ettiğini fark eder bir gün. Hayallerinin, özlemlerinin ve herkesin peşinde olduğu Kafdağı`nın ardındaki o meşhur "hazine"nin izini sürerken, aslında aşılması gereken tek Kafdağı`nın kendi nefsi olduğunu fark eder. İşte bu yolda ilerlerken insan, onu bekleyen Hazinenin Sahibinin, ona "kelam"ıyla, "elçi"leriyle İşaretler bıraktığını görmeye başlar. Ve her şeyin onun için çok önceden büyük bir sevgi ve şefkatle hazırlanmış ve düşünülmüş olduğunu...Eğer ki inşa ettikleriniz sarsılıyorsa... Eğer ki hayatınızdan vazgeçilmez sandıklarınız uzaklaşıyor, kayıp sandıklarınız artıyorsa... Bilin ki aslınıza Hicret`tesiniz; giden herkes ve her şey, sizin Hazinenin Tek Sahibİ Allah`a, kanatlanıp uçmanıza yük olan ağırlıklardır. Bırakın gitsinler... Rüzgâr ve ruh birbirine benzer. Eğer kendinizi O`nun nefesine, ruhuna bırakırsanız O size yeni kanatlar verir ve kanatlarınız altındaki rüzgâr olur. Çünkü O`nun her şeye gücü yeter...Bedenimde nârRuhumdaysa yâr varBana burası yeryüzü diyorlarOysaki her yer YÂR-yüzüBilmiyorlar...