"Ekim 1975`te Innsbruck`taki Krinzinger Galerisi`nde daha önce eşine rastlanmamıştır bir olay gerçekleşti; Yugoslav Marina Abramović, Lips of Thomas adlı performansını gerçekleştirdi. Marina bu performansında Rilke`nin Apollo`sunda işaret ettiği `dönüşüm`ü performans sanatları açısından gündeme getirerek, geleneksel sanat yapıtlarındaki özne-nesne ikiliğini yıkmış ve günümüz sanat anlayışına seyircileri de performansa dahil ederek yeni bir soluk getirmiştir. Düş Düşe Uğultular`ın özellikle ilk bölümü düşünüldüğünde Marine`nin performans sanatları için yıkmış olduğu geleneksel algı `roman` için sorgulanmış, aynı zamanda `roman` bir nesne olmanın ötesinde sahnenin bir parçası olarak, sürece seyircinin de müdahil olmasıyla yazarın içsel dönüşümü odak değiştirerek seyircinin de ilgi ve beklentileri işe koşularak yazar, roman ve seyirci arasında `sahne` ana odak olmuştur.