"Eğer günahlarından ders çıkarıp onları `iyiliğe` dönüştürmeyi, hissettiğin pişmanlık ve vicdan azabının yangınında ruhunu güzelleştirme arzusu ile tekâmülünü gerçekleştirmeyi başarabilirsen, işte o zaman kişiye `günahkar` denilmesinin arkasındaki `gizli Rahmet`i de anlarsın... Günahından `kar` edene `günah-kar` denir. Günah-kar günahlarından dolayı aczini görüp boyun eğmeyi, `yokluğu` yaşamış; Rabb`ine karşı duyduğu utanç ile varoluş amacını gerçekleştirme peşine düşmeyi öğrenmiş, hatalarını ve isyanlarını ilahî hakikatini aşikar etmek için `bir dönüşüm vesilesi` kılmış kişidir."Misafir`in sözleri bütün hücrelerimi adeta yakmıştı. Günah-kar... Günahlarından dolayı duyduğu "samimi" utancı ve pişmanlığıyla Rabb`inin affı ve merhameti sayesinde "kar" edip temizlenmiş, böylece de yüceltilmiş ruh... Aman Ya Rabbî! Bu ne muhteşem bir açıklamaydı...Misafir üzüntülü bir sesle şöyle söyledi: "Allah`ı takdir edemediler... O`nun kadrini, kıymetini gereği gibi bilemediler..."İçimi derin bir utanç kapladı... Derin bir vicdan azabı...Usulca, "Ve ma kaderullahe hakka kadrihî..." dedim.Gözlerime baktı: "Allah`ı takdir edemediniz..."