"Kent Yayınları`nda 1964`te bir kez basılan Martı çevirisi, bugün, elliyi aşkın yıl sonra, okurla yeniden buluşuyor. Necatigil, Martı`yı iki ayrı, ikisi de 1960 basımı, Almanca çevirisinden, iki çeviriyi de karşılaştırarak Türkçe`ye kazandırmış. Öyle sanıyorum ki, Martı`yı çevirmesi, Yıldız Kenter`le Kâmran Yüce`nin önerisi dolayısıyla.1963`te, ortaokulda öğrenciyken seyretmiştim Martı`yı. Ne Çehov`dan haberim vardı, ne Martı`dan. Ama Ankara Devlet Tiyatrosu`ndan ayrılarak İstanbul`a gelen Yıldız Kenter`le Müşfik Kenter`in kurdukları Kent Oyuncuları, zaten ne oynasalar, edebiyatla, tiyatroyla, sinemayla, resimle, bütün sanatlarla esriyip gitmek isteyen bir yeniyetme için başlı başına odaktı. Her defasında Çehov`a sonsuz hayranlığım doruktan doruğa yol aldı. Martı`nın yalnızca Nina ve Treplev`in trajik serüvenleri olmadığını, yan kişilerin, örnekse Sorin`in ya da Maşa`nın bize çok şeyler söylediklerini zaman içinde alımladım.Martı`da birinci perde açılırken "güneş yeni batmıştır." Şimdi geçmişe dönüp bakınca, hele anılar da eşlik edince, o günlerdeki sanat duyuşunu/sanata saygıyı bir kez daha, keskin güneş ışığında mutlulukla duyuyorum, hâlâ duyumsayabiliyorum."Selim İleri