Stefan Zweig, yüzyıllarca "unutulmuş bir adam" olarak kalan Castellio`nun şahsında hoşgörüye karşı hoşgörüsüzlük, özgürlüğe karşı vesayet, hümanizme karşı bağnazlık, bireyciliğe karşı mekanikleşme, vicdana karşı şiddet sorunlarını ustalıkla ele alarak ortaya unutulmaz bir yapıt çıkarıyor.Satranç Protestanların Katolik Kilisesi`ne karşı giriştikleri mücadelede "düşünce ve inanç özgürlüğünü" ateşli biçimde savunan Calvin, Cenevre`de iktidarı ele geçirince bir din devleti sistemi kurar. Bir diktatöre dönüşüp toplumu kendi belirlediği kalıbın içine hapseder:İnsanların yakıldığı, işkence gördüğü, herkesin birbirini ihbar ettiği baskıcı bir ortam söz konusudur artık. Döneminin önde gelen bilginlerinden Sebastian Castellio, Calvin`in kendi görüşlerine aykırı fikirleri savunduğu gerekçesiyle Servet adında bir başka bilgini din adına yaktırmasıyla kimsenin söylemeye cesaret edemediğini söyler:"Bir insanı öldürmek asla bir öğretiyi savunmak değildir, bilakis: Bir insanı öldürmektir." Böylece Castellio ve Calvin arasındaki amansız mücadele çağları aşan bir boyut kazanır...Castellio Calvin`e Karşı, zorbalığa karşı tek başına ayakta duran bir vicdanın çarpıcı mücadelesi... "Castellio hakkında hiçbir şey bilmiyordum, onunla tanışmış olmaktan gerçekten mutluyum ve geçmiş zamandan bir dost edinmiş durumdayım."Thomas Mann