"Ben `MinyeliAbdullah`ıyazarkenaslındadertlerimiziyazdım. İnançlıinsanlarındünyasınıveyaşadıklarını... O dönemde o gününşartlarınabağlısıkıntılarvardı. İnsanlarİslami kitap okuduklarıiçinkollukkuvvetleritarafındankarakolagötürülüpnezareteatılıyorlardımesela. Müslümanlarıniçindebulunduğuhalibirşekildeanlatmalıydım...1960`lı yıllardaüçbüyükfikirhareketivardı. Türkçüler, dindarlarve dine karşıolanlar. Herkes kitap yoluyladavasınıanlatıyordu. Dindarlarınkitaplarıisesadeceilmihallerdenoluşuyordu. Durmadanilmihalbasılıyordu. İnsanlara, İslam`ıhakikatiyleanlatmakgerekiyordu. Usûlyanlıştı. Sokaktakiadamahitapetmemizgerekiyordu, bununbiryolunubulmalıydık. Bu ihtiyaçla `ben` dedim `roman yazacağım.` En iyiyolun roman olduğunakararverdim. ÇünküAvrupa`yıayağakaldıranromanlardı. İdeolojilerancakedebiyatlaanlatılabilirdi, bukesindi.FelsefeNatürizmdi. Yani `Allah` kelimesininyerine `tabiat` kelimesikonmuştu. Halkyanıyordu. Ebeveyn `Allah` diyor, öğretmen `tabiat` diyor; çocukanarşistoluyordu. Halkyanıyordu. Ekonomikapitalistti. Bankalarekonomiyiyönetiyordu. Halkfaizedüşmandı, yineyanıyordu. Minyeli Abdullah buyangınısöndürmeyeçıktı."Hekimoğlu İsmail