Bu ülkede sanki hep güneşli yaz sabahlarına uyandım...İtalya deyince, hep güzel günler, sevinçler, coşkular geliyor aklıma. Bu ülkede sanki hiç kötü günüm olmadı.Cenova`da kederden, ayrılıktan öleyazan ben değildim.Gece yarısı otobüslerinde kenti, kentleri bir uçtan bir uca kat eden de. Ne arıyordum peki? Kimin, neyin peşindeydim?İtalya`da Carlo Levi ve Cesare Pavese`nin peşine takıldığım da oldu, mutsuz yazarı bir otel odasında hayatına son vermeden önce yalnızken hayal ettiğim Piemonte günleri, geceleri de. Floransa`nın renkleri ve biçimleriyle sarmaş dolaştım, Roma`da eski taşlar ve suyun uyumuyla huşu içinde. Venedik`te yüzümde maske, şehvetli kalabalığın arasında yalnızdım. İtalya deyince Napoli`nin gürültülü sokaklarıyla diz boyu yoksulluğu da geliyor aklıma. Ve Santa Lucia`da yaşadıklarım. Yaşadıklarımız.Aşkın, tutkunun, şehvetin coğrafyası; tarihin, sanatın, estetiğin beşiği bir ülkeye, İtalya`ya götürüyor bizi Nedim Gürsel. Bazen yeni romanını yazmak bazen kendi içinde bir yolculuğa çıkmak için tekrar tekrar gittiği, "Italia mia"sını kendi serüveniyle harmanlayarak anlatıyor.