Yaşamın tekdüzeliğine dair inatçı tekrarlarla başlayan Karaköy`de Günbatımı Can Ediboğlu`nun ilk romanı. Ama gerçekten bir `ilk roman` mı, yoksa, roman sanatı üzerine epey düşünmüş bir yazarın okurla buluşturduğu ilk romanı mı, saptamak güç.Roman sanatının günün modalarına yenik düşürüldüğü, satış reçetelerinin bolca kullanıldığı, `okur böyle istiyor` safsatasıyla her şeyin ucuzlaştırıldığı bir dönemde Can Ediboğlu dikine traş tutumuyla kendi yolunda gidiyor. Bu yol, `gerçekten` bir roman yazmayı tercih edenlerin yolu.Batu`nun dünyasında iz sürerken, romanımızdan epeydir el ayak çekmiş `ruh çözümlemesi`ne kavuşmak beni çok sevindirdi. Kim bu Batu? Günümüzün romanı onu birkaç cümleyle, fizik özellikleriyle, kaşıyla gözüyle tanıttıktan sonra, nice olaylara, gerilimlere, gürültülere patırtılara sürüklerken; Ediboğlu ince ince çözümlüyor, git git, belleğimizde yaşamasına fırsat tanıyor.Sonra bir aşk ... bir tutku ... bir saplantı, Gerçekliğiyle düşselliği arasında me­kik dokunmuş bir ilişki. Günbatımına doğru usul usul gidiş."Gecenin hep ürkütücü gelen karanlığı", yanında Yasemin varken, Batu`yu ar­tık korkutmayacak. Fakat bunun pahasını ödemek zorunda değil midir?Karaköy`de Günbatımı yarın yine okunacak o `öz romanlardan.Selim İleri