Irak Öyküleri`nde kadim bir coğrafyanın gelenek ve göreneklerinden, dinî inanışlarından beslenerek bir halkın acı ve isyanla özdeşleşen hikâyelerini aktarıyor Tecelli. Wansa adlı Yezidi kızın imkânsız aşkını ve onurlu direnişini, Bağdat`taki kadınların parasızlık yüzünden başvurdukları yöntemleri, Halepçe katliamını, canlı bombaları, kimyasal silahları anlatırken gerçeğin edebiyat aracılığıyla aktarımının başarılı örneklerini sunuyor.Tecelli, Güneydoğu Anadolu`nun bir dervişi, bir masalcı babası gibidir. Onun öyküleri bana, ilk gençliğimin Gorkilerini, Panait Istratilerini, Şolohof ya da Orhan Kemallerini çağrıştırır. [...] Tecelli, son zamanlarda edebiyatımıza musallat olan içe dönük, bireyci, kısır yinelemeciliklerden, süslemecilik kaygılarından uzak, dümdüz anlatımıyla, halkın dertlerini, acılarını ve folklorunu vermesini biliyor.-Erhan Bener-