Şu sana el sallayanlarParmakların mıydı?Esaretle vedalaştığın mı sandın?Ayakların prangadan Sıyrıldı diye mi mutlusun yoksa?..Kendini kandırma!..Ellerin kelepçeden kurtulmasıDeğildir özgürlük!..Çırpınan kanatlarAlkış sesine dönüşüp ayaklarını yerden kesse,Vuslata erdim sanma!..Başını her kaldırışındaGökyüzü göz kırpsa sana, özgürüm diye bağırsanKaç yazar!...Ayak parmakalrınGörünmez çamurdan,Matarandaki son yudumu içersinNamlular soğuyup, barut kokusunuBahar yeli uçurduğunda, zaferin şaşkınlığını ve savaşın tatlı yorgunluğunuter içinde hissetmektirözgürlük!..