Aşağılara uzayıp giden aşağılara bakıyor Bir adam eşeğine odun yüklüyor, yüzünün sol yakasına kuşlar üşüşüyor.Köpeği, torbası ve toprak bir testiOvada bir resimde durur gibi duruyorlar.(Önünde çekilmiş, iki güvercin işlemeli bir perdenin.) Bir kadın, bir gök parçası, üç beş ağaç Uzakta dışında onların.Deniz?Deniz oralı değil: Yineleyip duruyor kendini.Bakıyor o:Yakasını bırakmayan tanıklığına dünyanın.TadımlıkPAUL KLEEDE UYANMAKUyandım çiçek gibi dayanılmaz güzel kızlarAd Marginemden asma köprüler kurmuşlar İstanbulaNehirler, aylar çevirmişler o Aylalar, MünibelerTümü bir uzak denizde Alar, Vler, UlarlaGece sarı bir evde bir iki yaprak evlerinin önündeAçtı açacaklar dünyamızı açtı açacaklarBu denizi Ayla ayaklarını soksun diye getirdimBu dünyaları onun için açtım bu balıkları tuttumBir sabah çıkmak güneşler, aylar bir sabah çıkmakBir ağacı bu evleri sarı ters bir kuşu düzeltmekEdibe bu sokağı al götür görmek istemiyorumEdibe bu evleri Edibe bu göğü bu güneşleri EdibeAlar Vler Ularla olmak Paul Kleede uyanmak